Mens sane in corpore sano, oftewel : een gezonde geest in een gezond lichaam. Deze wijsheid, reeds gepredikt sinds de klassieke oudheid, lijkt het ondanks ons aller goede bedoelingen, in de tegenwoordige tijd toch vaak af te moeten leggen tegen de gevolgen van de 24-uurs economie. Drukke banen, onregelmatige en onevenwichtige voeding en geen tijd/energie voor de nodige lichaamsbeweging. De Amerikanen lopen als we kijken naar de statistieken ook op dit terrein voorop.

Van een academische instelling uit de absolute mondiale top als UC Berkeley (derde achter Harvard en Stanford in de meest recente en toonaangevende wereldwijde ranglijst gepubliceerd door de Shanghai Jiao Tong universiteit) mag je daarom verwachten dat er naast vorming van geest ook aandacht is voor de fysieke gesteldheid. En dat is er dan ook volop. Sports zijn “big” in de US. En dan heb ik het uiteraard voornamelijk over de traditionele football, baseball en basketball. Je denkt dan waarschijnlijk in de eerste plaats aan de professionals in de NFL, Major League en NBA maar ook het niveau en spektakel van de college leagues mag er zijn. Zo heeft Berkeley een football stadium met een capaciteit van ruim 60 000 en is iedere gameday een heel spektakel met cheerleaders, pre-game en half-time entertainment en vele enthousiaste en als California Golden Bears uitgedoste fans, die het ‘bear territory’ rondom het stadion tot een intimiderende plek voor tegenstanders maken.

 Maar goed, dan heb je het over sport als entertainment. Maar ik wil het nu vooral hebben over waarom ik hier nog nauwelijks corpulente studenten heb zien rondlopen. Ik vermoed omdat, naast de faciliteiten voor de semi-professionele college teams ook de studenten uitstekend bediend worden. Zo zijn er vele tennis courts, vaak gratis of tegen een klein prijs beschikbaar op en rond de campus, is er een uitgebreide recreational sports facility met fitness, basketball, squash, badminton en andere populaire indoor sports. En daarnaast nodigen het klimaat en de omgeving uit tot buitensporten die hiken, fietsen dan wel joggen in de omgeving tot een plezierige bezigheid maken.

 Blijft over het laatste en zeker niet geringste punt van zorg, het eten. Zeker op dit gebied heeft Amerika internationaal geen beste reputatie. Constant liggen de ridicule grote porties en snelle happen op de loer. Maar sinds een aantal jaren loopt ook hier Berkeley voorop met de Cal Dining formule. Rondom de campus, direct naast de studentenflats zijn recent gerenoveerde residential dining complexen te vinden waar op zeer moderne wijze wordt voldaan aan de culinaire behoeften van de student uit de 21ste eeuw. Café 3 is hiervan toch wel mijn favoriet. Van de menu’s tot de moderne apparatuur, de open keukens tot het hippe moderne interieur, dit restaurant is helemaal af. Een klein greep van winner’s die met enige regelmaat terugkeren op het menu : de Teriyaki zalm, Orange chicken, Jungle shrimp curry, Seaweed salad, Beef Chowmein, Meatloaf en Crab sushi. Ik noem voornamelijk de aziatische specialiteiten omdat deze buitengewoon goed (voor wat ik toch maar met een Nederlandse ‘mensa’ vergelijk) klaargemaakt worden en vooral gevarieerde en verse ingredienten bevatten. Daarnaast moet ik wel bekennen zijn er voor de verslaafde fast feeders ook wel pizza, burgers en pasta met tomaten/kaas saus te krijgen. Maar bij deze hulde voor de versheid en de professionele bereidingswijze, nooit gedacht dat ik met plezier zulke grote hoeveelheden broccoli, rode bieten, verschillende soorten erwten en bonen, sla en ander wier in een mensa zou eten. En ter compensatie natuurlijk met de lunch een hotdog met veel ui, mosterd en ketchup, food for thought…..